Ήλε μ΄ ασήν ανατολή

Ήλε μ΄ ασήν ανατολή

Ήλε μ’ ασήν ανατολή φέρον με το πουλόπο μ’

Μη λές με τέαμ `κι επορείς και καίω το καρδόπο μ’

 

Ένας ο ήλεν βασιλεύ, άλλος μερών κι εχ’ κι έρται

ολ’ έρχουνταν ας σαν μακρά, τ’ εμόν τ’ αρνόπον `κι έρται

 

‘Ηλε μ’ σ’ εμένα πα μη φεγγ’ς, εγώ είμαι αποθαμένος

Ασήν εγάπην έρημος κι ασήν σεβντά καμμένος

Ήλιε μου από την ανατολή σου

Ήλιε μου από την ανατολή σου φέρε μου την καλή μου

Μην μου το πεις αν δεν(το)μπορείς και κάψω την καρδιά μου

 

Ο ένας Ήλιος βασιλεύει άλλος(Ήλιος)ξημερώνει δεν(την)έχει δεν έρχεται με(αυτήν)

Όλοι έρχονται από μακριά η καλή μου(όμως)δεν έρχεται

 

Ήλιε εμένα μην με ψωτίζεις εγώ είμαι πεθαμένος

από την αγάπη δυστυχισμένος και από τον έρωτα καμένος

Ήθη-ΈθιμαΛαογραφίαΠοντιακά ΤραγούδιαΠοντιακοί ΣυλλόγοιΠοντιακοί ΧοροίΠόντος