Εγώ για τέσεν και μόνον

 Εγώ για τέσεν και μόνον

Αδά σον κόσμον αγαπώ

ίναν Θεόν και εσένα

αν θέλτ’ς δέβα σον ανοιχτήν

και εβγάλ’ τ’ εμόν το ψέμαν

 

Εγώ για τ’εσέν και μόνον

σύρω τη σεβντάς τον πόνον

το κιφάλι μ’ σο μαξιλάρ’

ο νους ιμ εν ‘σο δρόμον

 

Πουλί μ’ εσέν ντο αγαπώ

αν ίσως λέγω ψέμαν

και το χώμαν ντο καταπατώ

να σύρ’ και πιν’ το αίμα μ’

 

Τυρριανίγουμαι και κλαίγω

σε καν’νάν τιδέν κι λέγω

σ’ έναν έμορφον κορτσόπον

τα παράπονα μ’ θα λέγω

Εγώ για σένα και μόνο

Εδώ στον κόσμο αγαπώ

έναν Θεό και εσένα

αν θέλεις πήγαινε στον εξομολογητή

και βγάλε από μένα το ψέμα

 

Εγώ για σένα και μόνο

σύρω του σεβντά τον πόνο

το κεφάλι μου στο μαξιλάρι

ο νους μου είναι στο δρόμο

 

Πουλί μου εσύ είσαι αυτό που αγαπώ

αν ίσως λέω ψέμα

και το χώμα αυτό που πατώ

να σύρει και να πίνει το αίμα μου

 

Τυραννιέμαι και κλαίω

σε κανέναν δεν λέω τίποτα

σε ένα όμορφο κορίτσι

θα λέω τα παράπονά μου

Ήθη-ΈθιμαΛαογραφίαΠοντιακά ΤραγούδιαΠοντιακοί ΣυλλόγοιΠοντιακοί ΧοροίΠόντος