Εγώ ποπάς ‘κι ίνουμαι

Εγώ ποπάς ‘κι ίνουμαι

Εγώ ποπάς ‘κι ίνουμαι

‘ς σο ιερόν ‘κ’ εμπαίνω

σίτε θα ψάλλω τραγωδώ

σασεύω και απομένω.

 

Απ’ αδά και απάν’ μην πας

κόφτ’ τ’ ωτίας σ’ ο ποπάς

όσο και να εν ποπάς εν

άλλο ‘κι ξομολογά σεν.

 

Ας λέγω σας ντο είπε με

ένας καλός ποπάς

έμορφον είδες φίλ’ ατό

το κρίμα σ’ μ’ ερωτάς.

 

Απ’ αδά και απάν’ μην πας

κόφτ’ τ’ ωτίας σ’ ο ποπάς

όσο και να εν ποπάς εν

άλλο ‘κι ξομολογά σεν.

 

Επήγα ‘ς σον πνευματικόν

είπα την αμαρτία μ’

ατός είπε με τιδέν ‘κ’εν

ποίσον α άλλον μίαν.

 

Απ’ αδά και απάν’ μην πας

κόφτ’ τ’ ωτίας σ’ ο ποπάς

όσο και να εν ποπάς εν

άλλο ‘κι ξομολογά σεν.

Εγώ παπάς δεν γίνομαι

Εγώ παπάς δεν γίνομαι

στο ιερό δεν μπαίνω

καθώς θα ψάλλω θα τραγουδώ

θα τα χάνω και θα μαρμαρώνω

 

Από εδώ και πάνω μην πας

θα κόψει τα αυτιά σου ο παπάς

όσο και να είναι παππάς είναι

άλλο δεν θα σε εξομολογεί

 

Να σας πω τί μου είπε

ένας καλός παπάς

όταν δεις όμορφη γυναίκα φίλα την

μη ρωτάς για την αμαρτία σου

 

Από εδώ και πάνω μην πας

θα κόψει τα αυτιά σου ο παπάς

όσο και να είναι παππάς είναι

άλλο δεν θα σε εξομολογεί

 

Πήγα στον πνευματικό

είπα την αμαρτία μου

αυτός μου είπε τίποτα δεν είναι

κάντο άλλη μία φορά.

 

Από εδώ και πάνω μην πας

θα κόψει τα αυτιά σου ο παπάς

όσο και να είναι παππάς είναι

άλλο δεν θα σε εξομολογεί

Ήθη-ΈθιμαΛαογραφίαΠοντιακά ΤραγούδιαΠοντιακοί ΣυλλόγοιΠοντιακοί ΧοροίΠόντος